พลับพลึงตัวน้อยเอื้อมมือไปที่ก็อกน้ำฝักบัวที่อยู่ด้านหลังบูมก่อนจะหมุนเปิดน้ำ เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาหยดน้ำที่มาจากฝักบัวด้านบนอ่างน้ำเหนือหัวของบูมก็ไหลลงมาเปียกที่บริเวณร่างกายของพลับพลึงพอดีราวกับจับมาจ่อตรงหน้า เสื้อเชิ๊ตสีขาวบางที่พลับพลึงใส่อ่อยบูมตัวเมื่อกี้เปียกน้ำเหมือนไม่ได้ใส่ ในใจของบูมนั้นแทบอยากจะทึ้งเสื้อตัวนี้ออกให้พ้นคนตัวเล็ก แต่ด้วยความที่ต้องคีพคาแรคเตอร์เป็นคนดีถือศีลกินผักเลยต้องเอามือปัดป่ายไปมาด้วยความไม่ยอมทั้งๆที่ในใจน่ะ ขย่มเลยที่รัก ขย่มบูมเลยยยยยย ตามนั้นแหล่ะ "ที่รักเปียกหมดแล้ว ไม่เล่นแบบนี้นะครับ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอกมาเล่นน้ำตอนนี้" พูดแล้วก็ทำท่าทำทางจับชายเสื้อสีขาวที่เลิกขึ้นจนเห็นอะไรต่อมิอะไรให้มันเข้าที่เข้าทาง "บูม...ไม่เอาดิ" พลับพลึงจับมือบูมที่กำลังที่ดึงชายเสื้อบริเวณหน้าขาขาวๆอยู่ให้ไปจับบริเวณที่ก้นอวบเด้งของตัวเองก่อนจะบีบมือที่จับอยู่นั้นทำให้ดูเหมือนบูมกำลังบีบก้นตัวเองอยู่ ร้ายนักนะแม่ทัวดีย์เดี๋ยวก่อน "ที่รักรอเถอะครับ แค่แปดสิบเจ็ดวันเอง แป๊บเดี๋ยวเหมือนหายใจเข้าออก" ...
สวัสดีพวกคนกามทั้งหลาย