NC Ballooooon Fiction

พลับพลึงตัวน้อยเอื้อมมือไปที่ก็อกน้ำฝักบัวที่อยู่ด้านหลังบูมก่อนจะหมุนเปิดน้ำ เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาหยดน้ำที่มาจากฝักบัวด้านบนอ่างน้ำเหนือหัวของบูมก็ไหลลงมาเปียกที่บริเวณร่างกายของพลับพลึงพอดีราวกับจับมาจ่อตรงหน้า เสื้อเชิ๊ตสีขาวบางที่พลับพลึงใส่อ่อยบูมตัวเมื่อกี้เปียกน้ำเหมือนไม่ได้ใส่ ในใจของบูมนั้นแทบอยากจะทึ้งเสื้อตัวนี้ออกให้พ้นคนตัวเล็ก แต่ด้วยความที่ต้องคีพคาแรคเตอร์เป็นคนดีถือศีลกินผักเลยต้องเอามือปัดป่ายไปมาด้วยความไม่ยอมทั้งๆที่ในใจน่ะ ขย่มเลยที่รัก ขย่มบูมเลยยยยยย ตามนั้นแหล่ะ "ที่รักเปียกหมดแล้ว ไม่เล่นแบบนี้นะครับ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอกมาเล่นน้ำตอนนี้"  พูดแล้วก็ทำท่าทำทางจับชายเสื้อสีขาวที่เลิกขึ้นจนเห็นอะไรต่อมิอะไรให้มันเข้าที่เข้าทาง "บูม...ไม่เอาดิ" พลับพลึงจับมือบูมที่กำลังที่ดึงชายเสื้อบริเวณหน้าขาขาวๆอยู่ให้ไปจับบริเวณที่ก้นอวบเด้งของตัวเองก่อนจะบีบมือที่จับอยู่นั้นทำให้ดูเหมือนบูมกำลังบีบก้นตัวเองอยู่ ร้ายนักนะแม่ทัวดีย์เดี๋ยวก่อน "ที่รักรอเถอะครับ แค่แปดสิบเจ็ดวันเอง แป๊บเดี๋ยวเหมือนหายใจเข้าออก" ...

ก็อก ก็อก ก็อก  เสียงข้อนิ้วเคาะกับประตูดังขึ้นสามครั้ง เฌอแตมที่กำลังนั่งก้มหน้าดูความผิดปกติของช้างน้อยตัวเองอย่างกังวล ก็ลุกเด้งตัวขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเสียง ก่อนจะพิมพ์ถามรุ่นพี่ที่ ส นิ ท อย่าง'แจ็คๆ' เพราะก่อนหน้านี้ อีกฝ่ายส่งข้อความมาว่า 'เปิดครับเฌอแตม' Je T'iame : แจ็คๆหรอ Jack : ครับ แจ็คๆเอง เดี๋ยวแจ็คๆจะดูดพิษออกให้เชอเองครับ  มือน้อยค่อยๆเอื้อมไปปลดล็อกประตูห้องน้ำก่อนแง้มดูว่าคนที่เปิดประตูเข้ามา เป็นคนเดียวกับที่แชทด้วยรึไม่ เฌอแตมกลัวผียิ่งเป็นผีห้องน้ำชั้นห้าที่มีประวัติไม่เคยซ้ำกันยิ่งกลัว ไหนจะเสียงหอบหายใจถี่ กับเสียงครวญครางอันแสนน่าทรมานนั่นอีก ก็ทำให้คิดถึงหนึ่งในตำนานที่มีนักศึกษาถูกฆ่าแขวนคอทั้งๆที่ยังมีชีวิตในห้องน้ำเพียงแค่ว่าอุจจาระไม่ราดเท่านั้นเอง แจ็คโผล่หัวเข้ามาตามด้วยทั้งตัว ใบหน้าของแจ็คๆชุ่มเหงื่อเล็กน้อย แต่ยังแฝงไปด้วยความใจดี เฌอแตมคิดว่า แจ็คๆคงต้องรีบมาช่วยดูดพิษงูแน่ๆ  ผิดกับความเป็นจริง เพราะความจริงแล้ว แจ็คกับเด็กบริหารคนนึงเพิ่งจะมีอะไรกันเรียบร้อยเมื่อกี้ เสียงที่ได้ยิน นั่นคือเสียงประกอบในการม...

บูมอุ้มแฟนตัวน้อยด้วยท่าเจ้าสาวขึ้นห้องไปด้วยความว่องไวราวกับรถเมล์สายแปด เพราะตอนนี้บูมรอไม่ได้แล้ว จะว่าหื่นก็ได้ เพียงแค่เสียงร้องของพลับพลึงเวลาทำแผลมันชวนให้คิดไม่ดีเลยซักนิด ร่างหนาในหลังดันประตูห้องนอนเข้าไปก่อนจะวางพลับพลึงลงบนเตียงแล้วกดตัวลงคร่อมทันทีแบบไม่พูดพร่ำทำเพลง ริมฝีปากบางกดลงบดเบียดที่อวัยวะเดียวกันแบบร้อนแรง ท่อนกายกลางลำตัวที่ตื่นอยู่แล้วยิ่งแข็งกว่าเดิมเพราะความอยาก มือหนาประคองใบหน้าเพื่อปรับองศาการจูบให้ถนัดยิ่งขึ้น ลิ้นร้อนสอดชิมน้ำหวานทั่วโพรงปาก ก่อนจะไล้ไปที่แก้มนวลและคอขาว พลับพลึงครางอื้ออึงในลำคอก่อนจะใช้แขนโอบคอบูมแบะเอียงคอรับสัมผัส ไม่นานนักเสื้อผ้าอาภรณ์ของทั้งคู่ก็นอนกองแหมะอยู่ปลายเตียงเป็นที่เรียบร้อย บูมเอื้อมแขนไปที่ลิ้นชักข้างเตียงหยิบเจลหล่อลื่นขวดเล็กขวดเดิมที่พลับพลึงซื้อมาชโลมลงบนแก่นกายใหญ่ของตนและปากทางก่อนจะค่อยๆดันมันเข้าไปจนสุด พลับพลึงร้องครางออกมาอย่างอดไม่ได้ เหมือนกับบูมที่ร้องออกมาเพราะความคับแน่นถูกตอดรัดจนเสียวไปหมด ร่างหนาโน้มตัวไปหอมที่หอขาวไล้มาจนถึงยอดอกสีหวานที่น่าล่อตาล่อใจ ลิ้นร้อนหยอก...

ร่างบางของพลับพลึงขึ้นไปคร่อมที่บริเวณลำตัวหนาของบูม ก่อนจะค่อยๆประทับจูบลงที่ริมฝีปากบางของบูม จูบที่ละเมียดละไมและแสนจะอ่อนโยนต่างจากการจูบแบบเมื่อกี้เยอะ รอบนี้เหมือนจะค่อยเป็นค่อยๆไป มือน้อยค่อยๆลูบไล้เรือนร่างของบูมจากบริเวณหน้าอกลงไปเรื่อยๆ หน้าท้อง จนถึงอวัยวะส่วนสำคัญของกระบวนการทุกอย่างในค่ำคืนนี้ แก่นกายยักษ์พองตัวสู้มือเล็กได้อย่างดี ปากที่ยังไม่ผละออกจากกันก็ยังคงดูดดึงอยู่แบบนั้นเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือความวาบหวิวและโหวงในช่องท้องของทั้งบูมและพลับพลึงได้เป็นอย่างดี ร่างบางถอนริมฝีปากอันแสนหวานออกก่อนจะเปลี่ยนไปงับติ่งหูของบูมเพิ่มความสยิวให้กับร่างหนาที่นอนนิ่งให้คนตัวเล็กทำอะไรตามใจชอบอยู่ บูมครางในลำคอเพราะเสียวซ่านจากการกระทำของมือน้อยๆที่รูดรั้งแก่นกายอยู่ พลับพลึงเลื่อนปากจากติ่งหูไปบริเวณสันกรามไล้ไปถึงลำคอขาวที่คิดไว้ว่ามันน่าทำรอยเป็นที่สุด ในจะหน้าอกหน้าใจและกล้ามท้องบางๆที่อยากสร้างรอยไว้เยอะแยะอีก ร่างกายของบูมเป็นสิ่งที่น่าหลงใหลยิ่งนัก “ เราทำรอยได้มั้ยบูม...ตรงคอ ” พลับพลึงถามคนที่อยู่ใต้ร่างของตน “ ถ้ามึงอยากทำก็ทำ ยังไงคืนนี้มึงก...