ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

บทความ

Wanna Fun พี่แจ็คล่าแต้ม Chapter 13

แจ็คมองภาพบ้านหลังน้อยที่เคยมาประจำเมื่อห้าปีที่แล้วด้วยสายตาคิดถึง สีบ้านดูซีดเซียวไปนิดหน่อยตามสภาพกาลเวลาของมัน แต่ความอบอุ่นและน่ารักของบ้านหลังนี้ยังตลบอบอวลเหมือนเดิมไม่มีผิด รั้วหน้าบ้านที่เต็มไปด้วยต้นดอกดาวเรืองสีเหลืองสดที่เรียงตัวรับแสงอย่างสดใสเหมือนตัวเจ้าของบ้านตัวน้อยหลังนี้ไม่มีผิด เห็นแล้วภาพเฌอแตมลอยมา ในความคิดทันที เมื่อนึกถึงมือใหญ่ก็ค่อยๆเปิดประตูรั้วสีขาวซีดพร้อมเดินเข้าสู่ตัวบ้านผ่านประตูที่ปิดไว้แต่ไม่ได้ล็อกไว้ก่อนจะเดินขึ้นไปที่ชั้นสองของบ้านที่มีประตูห้องนอนสีฟ้าที่คาดว่าน่าจะเป็นของเลิฟน้องชายแฝดคนละฝาของเฌอแตม เดินไปเพียงไม่ถึงสิบก้าวก็พบประตูสีเหลืองที่มีป้ายข้อความภาษาอังกฤษคำว่า  Jetiame  แขวนไว้อยู่ แจ็คเคาะประตูสามทีส่งสัญญาณว่าตนเองได้มาถึงแล้วให้คนดานหลังประตูเหลืองรับรู้การมาของตัวเอง ไม่นานเกินรอ เจ้าของห้องก็เปิดประตูมาพร้อมรอยยิ้มกว้างแสนสดใสที่เป็นซิกเนเจอร์ของตัวเองโผล่ออกมา “ แจ็คๆ เชอคิดถึง ” เมื่อเจ้าของห้องพูดจบก็สวมกอดแน่นใส่ร่างหนาที่ยืนค้างตะลึงกับภาพตรงหน้า รอยยิ้มของเฌอแตมยังคงสดใสเหมือนเดิมแบบ...
โพสต์ล่าสุด

พี่บูม

พลับพลึงตัวน้อยเอื้อมมือไปที่ก็อกน้ำฝักบัวที่อยู่ด้านหลังบูมก่อนจะหมุนเปิดน้ำ เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาหยดน้ำที่มาจากฝักบัวด้านบนอ่างน้ำเหนือหัวของบูมก็ไหลลงมาเปียกที่บริเวณร่างกายของพลับพลึงพอดีราวกับจับมาจ่อตรงหน้า เสื้อเชิ๊ตสีขาวบางที่พลับพลึงใส่อ่อยบูมตัวเมื่อกี้เปียกน้ำเหมือนไม่ได้ใส่ ในใจของบูมนั้นแทบอยากจะทึ้งเสื้อตัวนี้ออกให้พ้นคนตัวเล็ก แต่ด้วยความที่ต้องคีพคาแรคเตอร์เป็นคนดีถือศีลกินผักเลยต้องเอามือปัดป่ายไปมาด้วยความไม่ยอมทั้งๆที่ในใจน่ะ ขย่มเลยที่รัก ขย่มบูมเลยยยยยย ตามนั้นแหล่ะ "ที่รักเปียกหมดแล้ว ไม่เล่นแบบนี้นะครับ เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอกมาเล่นน้ำตอนนี้"  พูดแล้วก็ทำท่าทำทางจับชายเสื้อสีขาวที่เลิกขึ้นจนเห็นอะไรต่อมิอะไรให้มันเข้าที่เข้าทาง "บูม...ไม่เอาดิ" พลับพลึงจับมือบูมที่กำลังที่ดึงชายเสื้อบริเวณหน้าขาขาวๆอยู่ให้ไปจับบริเวณที่ก้นอวบเด้งของตัวเองก่อนจะบีบมือที่จับอยู่นั้นทำให้ดูเหมือนบูมกำลังบีบก้นตัวเองอยู่ ร้ายนักนะแม่ทัวดีย์เดี๋ยวก่อน "ที่รักรอเถอะครับ แค่แปดสิบเจ็ดวันเอง แป๊บเดี๋ยวเหมือนหายใจเข้าออก" ...

Wanna Fun พี่แจ็คล่าแต้ม Chapter4

ก็อก ก็อก ก็อก  เสียงข้อนิ้วเคาะกับประตูดังขึ้นสามครั้ง เฌอแตมที่กำลังนั่งก้มหน้าดูความผิดปกติของช้างน้อยตัวเองอย่างกังวล ก็ลุกเด้งตัวขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเสียง ก่อนจะพิมพ์ถามรุ่นพี่ที่ ส นิ ท อย่าง'แจ็คๆ' เพราะก่อนหน้านี้ อีกฝ่ายส่งข้อความมาว่า 'เปิดครับเฌอแตม' Je T'iame : แจ็คๆหรอ Jack : ครับ แจ็คๆเอง เดี๋ยวแจ็คๆจะดูดพิษออกให้เชอเองครับ  มือน้อยค่อยๆเอื้อมไปปลดล็อกประตูห้องน้ำก่อนแง้มดูว่าคนที่เปิดประตูเข้ามา เป็นคนเดียวกับที่แชทด้วยรึไม่ เฌอแตมกลัวผียิ่งเป็นผีห้องน้ำชั้นห้าที่มีประวัติไม่เคยซ้ำกันยิ่งกลัว ไหนจะเสียงหอบหายใจถี่ กับเสียงครวญครางอันแสนน่าทรมานนั่นอีก ก็ทำให้คิดถึงหนึ่งในตำนานที่มีนักศึกษาถูกฆ่าแขวนคอทั้งๆที่ยังมีชีวิตในห้องน้ำเพียงแค่ว่าอุจจาระไม่ราดเท่านั้นเอง แจ็คโผล่หัวเข้ามาตามด้วยทั้งตัว ใบหน้าของแจ็คๆชุ่มเหงื่อเล็กน้อย แต่ยังแฝงไปด้วยความใจดี เฌอแตมคิดว่า แจ็คๆคงต้องรีบมาช่วยดูดพิษงูแน่ๆ  ผิดกับความเป็นจริง เพราะความจริงแล้ว แจ็คกับเด็กบริหารคนนึงเพิ่งจะมีอะไรกันเรียบร้อยเมื่อกี้ เสียงที่ได้ยิน นั่นคือเสียงประกอบในการม...