แจ็คมองภาพบ้านหลังน้อยที่เคยมาประจำเมื่อห้าปีที่แล้วด้วยสายตาคิดถึง สีบ้านดูซีดเซียวไปนิดหน่อยตามสภาพกาลเวลาของมัน แต่ความอบอุ่นและน่ารักของบ้านหลังนี้ยังตลบอบอวลเหมือนเดิมไม่มีผิด รั้วหน้าบ้านที่เต็มไปด้วยต้นดอกดาวเรืองสีเหลืองสดที่เรียงตัวรับแสงอย่างสดใสเหมือนตัวเจ้าของบ้านตัวน้อยหลังนี้ไม่มีผิด เห็นแล้วภาพเฌอแตมลอยมา ในความคิดทันที เมื่อนึกถึงมือใหญ่ก็ค่อยๆเปิดประตูรั้วสีขาวซีดพร้อมเดินเข้าสู่ตัวบ้านผ่านประตูที่ปิดไว้แต่ไม่ได้ล็อกไว้ก่อนจะเดินขึ้นไปที่ชั้นสองของบ้านที่มีประตูห้องนอนสีฟ้าที่คาดว่าน่าจะเป็นของเลิฟน้องชายแฝดคนละฝาของเฌอแตม เดินไปเพียงไม่ถึงสิบก้าวก็พบประตูสีเหลืองที่มีป้ายข้อความภาษาอังกฤษคำว่า Jetiame แขวนไว้อยู่ แจ็คเคาะประตูสามทีส่งสัญญาณว่าตนเองได้มาถึงแล้วให้คนดานหลังประตูเหลืองรับรู้การมาของตัวเอง ไม่นานเกินรอ เจ้าของห้องก็เปิดประตูมาพร้อมรอยยิ้มกว้างแสนสดใสที่เป็นซิกเนเจอร์ของตัวเองโผล่ออกมา “ แจ็คๆ เชอคิดถึง ” เมื่อเจ้าของห้องพูดจบก็สวมกอดแน่นใส่ร่างหนาที่ยืนค้างตะลึงกับภาพตรงหน้า รอยยิ้มของเฌอแตมยังคงสดใสเหมือนเดิมแบบ...
สวัสดีพวกคนกามทั้งหลาย