ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

เสี่ยแจ็คแจ Chapter 4 (NC)




     ยองแจค่อยๆเอามือลูบที่จุดซ่อนเร้นของเสี่ยก่อนจะบีบนวดมันเบาๆผ่านกางเกงชั้นในสีดำราคาแพงที่เสี่ยหนุ่มใส่อยู่ไม่นานนัก แก่นกายยักษ์ก็เริ่มแข็งสู้มือน้อยๆของยองแจ


     จากชุดนักศึกษาตัวเมื่อวานที่ใส่เมื่อวานตอนนี้กลายเป็นเชิ้ตนักศึกษาตัวบางตัวเดียวที่ยองแจส่วมใส่ ส่วนกางเกงนั้นกองอยู่ที่บริเวณข้อเท้าเป็นที่เรียนร้อย


     แม้อยากจะห้ามเท่าไหร่แต่สัญชาตญาณความเป็นชายมันต่อต้านไม่ให้ไปยุ่งกับเรื่องพวกนี้ ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติของมันจะดีที่สุด


     น้องนากมองหน้าเสี่ยอีกครั้ง หน้าที่ฉายแววเขินอายเล็กน้อย แววตาที่ช้ำน้อยๆยิ่งมองยิ่งน่าสงสาร ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่คนตัวเล็กนั่งร้องไห้ที่พื้นนั่น อาจจะพึ่งร้องตอนโทรหาเขา หรือว่าร้องตั้งแต่ตื่นมากัน


     ในหัวเสี่ยหนุ่มนั้นมีแต่ความคิดตีรวนกันไปหมด สุดท้ายสัญชาตญาณก็ชนะทุกอย่างอยู่ดีแต่อย่างน้อยเสี่ยหนุ่มก็รู้ว่าเมื่อคืนน้องนากเจ็บมามากพอแล้ว วันนี้แค่เบาๆก็พอ


     เสี่ยหนุ่มอุ้มน้องนากมานั่งตักทับตรงแก่นกายตัวเองไว้แต่ไม่ได้สอดใส่เพราะคาดว่าช่องทางด้านหลังของน้องนากจะยังบวมอยู่ก่อนจะประคองหน้ามาจูบซับน้ำตาอย่างอ่อนโยนช้าๆ เริ่มจากดวงตาที่บอบช้ำทั้งสองข้าง แก้มนิ่มๆ จนถึงริมฝีปากนุ่มที่เมื่อคืนจูบกันจนเจ่อ


     ริมฝีปากของสองคนค่อยประกบเข้าหากันอย่างช้าและเนิบนาบ จูบที่แสนอ่อนโยนจนน้องนากเผลอหัวใจเปิดปากให้ลิ้นร้อนเข้าไปชิมน้ำหวานในโพรงปากอีกครั้ง แม้ว่าเสี่ยจะทำให้เสียใจหากวิธีนี้ทำมันได้ผล ยองแจจะเอาเงินไปจ่ายค่าเทอม เอาตัวใช้หนี้ให้ครบจำนวนเงิน แล้วจะไม่มาเจอเสี่ยอีก


  "อืมมมม"


     น้ำใสๆไหลออกมาจากมุมปากคนตัวเล็ก เสี่ยหนุ่มใช้หัวแม่มือเช็ดมันก่อนจะเอามันเข้าปากตัวเอง


     มือหนาจับที่เอวบางของยองแจก่อนจะบังคับให้ตัวให้ก้นอวบถูไถกับเจ้าแก่นกายยักษ์ที่พองเป็นจังหวะ 


  "ดีมากเด็กดี"


  "เสี่ยชอบมั้ย?"


  "ไม่เอาไม่เรียกเสี่ย เรียกพี่สิคนดี" แจ็คสันจับหน้ายองแจมาจูบปากเบาหนึ่งที


  "เสี่ยใจร้าย...แจนไม่อยากเรียก"


  "พี่ไปใจร้ายกับหนูตอนไหน"


     ยองแจไม่ตอบคำถามแต่กลับบดก้นอวบเข้ากับแก่นกายยักษ์พร้อมขย่มมันผ่านเนื้อผ้าบาง ยามที่ยองแจเงยหน้าขึ้นฟ้าพร้อมครางไม่อยากจะบอกเลยว่ามันสุดยอดที่สุด แม้ว่าจะไม่ได้สอดใส่จริงๆแต่แจ็คสันก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะว่าแบบนี้มันก็ดีไปอีกแบบ


  "อ่าาาาส์ ขย่มแรงๆเลยคนดีของพี่"


  "อ๊ะ อ๊าาาส์ พี่จ๋าาาา"


  "เก่งมาก เสียวไปหมดเลย"


     น้องนากยังคงบดๆยั่วๆบนเจ้าแก่นกายของเสี่ยต่อไป มือเสี่ยก็จับที่ก้นอ้วบเรียกอารมณ์ของตนเองด้วยแต่อยู่ดีๆน้องนากก็ลุกขึ้นนั่งเกยระหว่างขาของเสี่ยหนุ่ม


  "เสี่ยจ๋า"


  "ลุกทำไมพี่ยังไม่เสร็จ"


  "เสี่ยจ๋าชอบที่แจนทำแบบเมื่อกี้ให้มั้ย" น้องนากถามด้วยดวงตาแป๋ว

  
  "ชอบสิ"


  "แล้วถ้าแจนทำแบบนี้ล่ะ"


  "หนูทำอะไรอืมมมมม"


     มือน้อยคว้าแก้นกายยักษ์ออกมาทันทีที่แจ็คสันพูดจบ ริทฝีปากนุ่มจรดจูบไปที่ปลายหัวมนก่อนจะดูดและเลียมันแรงๆแล้วเงยหน้ามาถาม


  "ชอบมั้ย?"


  "ชอบสิ"


     พอได้คำตอบปากน้อยก็ก้มลงครอบส่วนแก่นกายยักษ์จนเต็มปากก่อนจะชักขึ้นชักลงเร็วๆแบบนั้น


  "ซี๊ดดดส์ โคตรสุดเลยหนู"


     น้องนากถอนปากออกเปลี่ยนไปที่บริเวณหัวก่อนจะใช้มือรูดแก่นกายช่วยเสี่ยให้เสร็จให้เร็วขึ้น ไม่นานเกินรอเสี่ยหนุ่มก็กดหัวน้องนากอีกครั้งให้ปากน้อยรองรับน้ำของตัวเอง และน้องนากยังคงทำหน้าที่ได้ดีดูจากการดูดกินน้ำกามแล้วกลืนมันลงคอ


  "ให้แจนทำอีกมั้ย แจนขึ้นให้เสี่ยได้นะ"


     น้องนากลุกขึ้นคร่อมตักเสี่ยอีกครั้งแต่รอบนี้สีหน้าน้องนากขึ้นสีแดงเล็กน้อย เหงื่อผุดตามใบหน้าขาว อาจจะเป็นเพราะร่างกายทำงานหนักเกินไป เสี่ยสังเกตตั้งแต่ที่ยองแจขย่มเมื่อกี้แล้วว่าหน้าคนตัวเล็กดูเหนื่อยๆยังไงไม่รู้ แถมตอนที่จับหน้าลงไปจูบเมื่อกี้ลมหายใจของยองแจอุ่นแปลกแถมหน้าก็ร้อน 


     น้องนากเอาหัวพิงไหล่เสี่ยในท่าที่ตัวเองนั่งคร่อมอยู่ก่อนจะใช้ก้นขย่มแก้นกายอีกครั้ง แต่มือหนากับดึงเอวไม่ให้น้องนากขยับตัวแล้ว


  "พอแล้วล่ะ"







กลับไปอ่านต่อที่เด็กดีจ้าาาาาา
     

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

มาเฟียเฮียหวัง Chapter 21 NC part1(jackjae)

Cut part1 "อย่าเลิกกับแจเลยนะเฮีย" เมื่อริมฝีปากถอนออกจากกันน้ำเสียงอ้อนๆปนขอร้องกับน้ำตาทำให้แจ็คสันใจกระตุกวูบอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่มือน้อยๆจะแกะกระดุมเสื้อที่ค้างไว้ของแจ็คสันให้หมด แต่แจ็คสันกลับห้ามมันอีกครั้ง "มือสั่นขนาดนี้กี่ชาติจะแกะเสร็จ" "แจกำลังจะแกะฮึก...อีกสามสี่เม็ดแต่มือมันสั่นไปหมดแล้ว" "ไม่ต้องแกะแล้วเสียเวลา" "เฮียให้แจแกะเถอะนะ เถอะนะจ้ะ" "ให้มึงแกะเมื่อไหร่กูจะได้เอา? พรุ่งนี้หรอ? ไม่เป็นไรกูนอนรอได้" "เฮียอย่าพึ่งตลก นี่แจเสียใจนะแจร้องไห้อยู่นะฮืออ" คนตัวเล็กร้องไห้ออกมาอีกรอบอย่างน่าสงสัยปนน่าแกล้งในความคิดของแจ็คสัน "นี่กูก็โกรธนะ...ทำให้กูโมโหหลายเรื่องเลยนะวันนี้ ไหนเริ่มมาจากบอกเลิกกูแบบไม่คิด เต้นยั่งผู้ชาย ทำกูประสาทแดกตอนขับรถ เรื่องตบหน้ากูอีก นี่ยังไม่หมดนะยังมีอีก" "แจทำอะไรอีกอ่ะฮึก" "มึงแกะกระดุมช้า...แถมแก้ผ้ายั่วกู น้องกูแข็งชิบหายแล้วแต่แค่แกะกระดุมไม่กี่เม็ดมึงทำให้ไวกว่านี้ไม่ได้" แคว่ก"!!            เสียงกระตุกเสื้อเชิ้ตสี...

ถอกวิทบอทครั้งที่หก NC

     สองร่างโถมเข้าหากันเหมือนแม่เหล็ก สติทั้งคู่ขาดผึ่งราวกับดื่มสุรามาอย่างหนัก เพียงแค่มองตากันเท่านั้นแค่มองตาเท่านั้นจริงๆ      แจ็คขึ้นคร่อมคนตัวเล็กก่อนจะป้อนจูบอันแสนร้อนแรงจนใครที่ได้รับมันต้องหลอมละลายราวกับไอศกรีมที่โดนความร้อน แจมตอบรับจูบของแจ็คได้ดีเพราะไม่ใช่ครั้งแรกที่แจมจูบกับแจ็ค      ทั้งแจ็คและแจมต่างก็เคยกับเรื่องพวกนี้มาทั้งนั้นเลยแทบจะไม่ขัดเขินเมื่อต้องมาทำอะไรแบบนี้ เพราะอารมณ์ของทั้งคู่มันยากที่จะหยุดแล้ว      รุ่นพี่เลื่อนหน้าเข้าไปที่ลำคอขาวก่อนจะสูดดมความหอมกรุ่นแล้วใช้ริมฝีป่กขบเม้มเบาๆสร้างคามเคลิบเคลิ้มให้แก่คนใต้ร่าง แน่นอนแจมเอียงคอให้แจ็คทำอย่างว่าง่าย      เสื้อผ้าที่เกะกะตามลำตัวถูกถอดออกอย่างไม่ใยดีเลยซักนิด ร่างขาวบางที่แสนจะหน้ากัดของแจมได้แต่กัดปากมองคนด้านบนอย่างแจ็คด้วยความอยากไม่ผิดกับแจ็คที่อยากกินคนใต้ร่างใจจะขาด   "ถ้าบอกให้พี่หยุด พี่จะช่วยแค่ข้างนอกจะไม่บุกเข้าไปข้างใน"   "งั้นหยุด"   "พี่หยุดไม่ได้แล้ว พี่ต้องการแจม"   "แล้วถ...

พี่บูมใจหมา ใจหมาครั้งที่สี่จุดห้า (NC)

ร่างบางของพลับพลึงขึ้นไปคร่อมที่บริเวณลำตัวหนาของบูม ก่อนจะค่อยๆประทับจูบลงที่ริมฝีปากบางของบูม จูบที่ละเมียดละไมและแสนจะอ่อนโยนต่างจากการจูบแบบเมื่อกี้เยอะ รอบนี้เหมือนจะค่อยเป็นค่อยๆไป มือน้อยค่อยๆลูบไล้เรือนร่างของบูมจากบริเวณหน้าอกลงไปเรื่อยๆ หน้าท้อง จนถึงอวัยวะส่วนสำคัญของกระบวนการทุกอย่างในค่ำคืนนี้ แก่นกายยักษ์พองตัวสู้มือเล็กได้อย่างดี ปากที่ยังไม่ผละออกจากกันก็ยังคงดูดดึงอยู่แบบนั้นเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือความวาบหวิวและโหวงในช่องท้องของทั้งบูมและพลับพลึงได้เป็นอย่างดี ร่างบางถอนริมฝีปากอันแสนหวานออกก่อนจะเปลี่ยนไปงับติ่งหูของบูมเพิ่มความสยิวให้กับร่างหนาที่นอนนิ่งให้คนตัวเล็กทำอะไรตามใจชอบอยู่ บูมครางในลำคอเพราะเสียวซ่านจากการกระทำของมือน้อยๆที่รูดรั้งแก่นกายอยู่ พลับพลึงเลื่อนปากจากติ่งหูไปบริเวณสันกรามไล้ไปถึงลำคอขาวที่คิดไว้ว่ามันน่าทำรอยเป็นที่สุด ในจะหน้าอกหน้าใจและกล้ามท้องบางๆที่อยากสร้างรอยไว้เยอะแยะอีก ร่างกายของบูมเป็นสิ่งที่น่าหลงใหลยิ่งนัก “ เราทำรอยได้มั้ยบูม...ตรงคอ ” พลับพลึงถามคนที่อยู่ใต้ร่างของตน “ ถ้ามึงอยากทำก็ทำ ยังไงคืนนี้มึงก...