เวลาผ่านไปจนถึงวันใหม่ ผู้ชายสามคนนอนสลบเหมือดกับพื้นด้วยพิษสุรา เหลือเพียงผู้รอดชีวิตสองคนเท่านั้นที่ยังไม่สลบ แม้สติจะไม่เหลือเลยก็ตาม
เสี่ยหนุ่มนอนกอดกับน้องนากอยู่บนโซฟาสีเทาตัวเดิมเพิ่มเติมคือตัวน้องนากนั้นเกยอยู่บนตัวของเสี่ย
พิษแอลกอฮอล์เป็นตัวกระตุ้นอารมณ์วาบหวิวของทั้งคู่ให้ตื่นขึ้น แม้ว่าจะไม่ได้พูดกัน แต่บรรยากาศรอบข้างก็เป็นใจให้ทำเสียเหลือเกิน
ดวงตาสองคู่มองกันด้วยความรัก สายตาที่หยาดเยิ้มราวกับน้ำผึ้งแสดงถึงความต้องการของทั้งคู่ได้เป็นอย่างดีเยี่ยม
น้องนากที่อยู่ด้านบนค่อยๆขยับและพาตัวเองลุกขึ้นมาจากตัวของเสี่ยหนุ่ม มือน้อยๆกำลังไล้ตั้งแต่บริเวณหน้าอกจนถึงเป้ากางเกง ก่อนที่น้องนากจะใช้มือปลดเข็มขัดและรูปซิปกางเกงจนเห็นส่วนที่นูนออกมาจากกางเกงชั้นในสีขาว
แก่นกายเนื้อใหญ่นอนแข็งอยู่ภายใต้กางเกงชั้นในโดยมีมืดน้อยนวดคลึงอยู่เบาๆ เสียงครางทุ้มจากลำคอถูกส่งเสียงมาเป็นระยะก่อนที่เสี่ยหนุ่มจะทนไม่ไหวใช้มือดึงกางเกงชั้นในของตัวเองลงและควักแก่นกายยักษ์ออกมาสู่สายตา
ยองแจมองแก่นเนื้อพร้อมใช้ลิ้นเลียริมฝีปากล่างก่อนจะขยับตัวเข้าไปใกล้ๆและใช้ริมฝีปากนุ่มครอบแก่นเนื้อจนคับปาก
เสียงจ๊วบจ๊าบดังขึ้นเป็นระยะเมื่อน้องนากเริ่มดูดส่วนหัวของแก่นเนื้อยักษ์ เอฟเฟคต่อมาก็เป็นเสียงครางทุ้มของเสียงหนุ่มที่เงยหน้ามองเพดานห้องด้วยความเสียวซ่านที่น้องนากมอบให้
มือหนาจิกอยู่ที่หัวของยองแจเพื่อคอนโทรลจังหวะแบบที่ตนเองชอบทำ น้องนากใช้ปากขยับขึ้นลงจนน้ำใสๆเริ่มไหลบริเวณส่วนหัว ลิ้นร้อนฉ่ำก็โลมเลียตรงนั้นอย่างตะกละตะกลามทันทีก่อนที่จะดูดส่วนหัวเรียกความเสียวให้เสี่ยหนุ่มอีกรอบ
"จะ...จะเสร็จแล้วไวหน่อ...ย"
"อืมมมมมม"
น้องนากเร่งความเร็วในการใช้ปากช่วยเสี่ยหนุ่มที่น้องครางในลำคอด้วยความฟิน เพียงไม่กี่นาทีน้ำสีขาวขุ่นที่ออกมาจากแก่นเนื้อก็ทะลักออกมาจนล้นปากน้องนากย้อยลงมาถึงคาง น้องนากกลืนน้ำรักลงไปก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือปาดคราบน้ำบริเวณมุมปากที่ย้อยลงมาเข้าบริเวณปาก
"เก่งจังเมียใครเนี่ยหืมม" เสี่ยหนุ่มยันตัวลุกขึ้นพิงโซฟา
"แจนเก่งได้มากกว่านี้ เสี่ยอยากลองมั้ย"
"พี่ควรตอบว่ายังไง" แจ็คสันมองยองแจที่นั่งที่พื้นด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่มก่อนจะใช้มือบีบนวดแก่นเนื้อกลางลำตัวที่ยังไม่หายแข็งอีกครั้ง
"ไม่ต้องตอบ"
"...."
"นั่งเฉยๆไปก็พอ"
พูดจบยองแจก็ลุกขึ้นปลดกระดุมเสื้อตัวเองและถอดกางเกงต่อหน้าเสี่ยที่กำลังจะเริ่มช่วยตัวเองบนโซฟาก่อนที่จะใช้แขนข้างนึงท้าวพนักพิงแล้วโน้มตัวลงมาใช้ริมฝีปากบดจูบเสี่ยราวกับอยู่ในพาเต้ฮอตดังกับฟายเออร์
ร่างเปลือยเปล่าของยองแจบวกกับรสจูบที่แสนร้อนแรงยิ่งทำให้แจ็คสันมีอารมณ์เพิ่มขึ้นไปอีก แขนแกร่งคว้าเอวบางของยองแจให้นั่งที่ตักทั้งๆที่ปากยังคงประกบกันอย่างดูดดื่ม
น้ำใสๆเริ่มไหลออกจากมุมปากของยองแจ แจ็คสันผละออกก่อนจะใช้ลิ้นเลียบริเวณมุมปากไล้มาที่ลำคอขาวหอมที่มีร่องรอยแสดงความเป็นเจ้าของอยู่ประมาณสองสามรอย มือหนาขยำก้นอวยอย่างมันมือ
เสี่ยหนุ่มค่อยๆดันน้องนากลงไปนอนที่โซฟาก่อนจะใช้มือแยกขาออกจากกัน ยองแจนอนเปลือยเปล่าแยกขาอย่างว่าง่ายจนเผยให้เห็นช่องทางสีชมพูที่แจ็คสันอยากจะเข้าไปใจจะขาด
มือหนาค่อยจับที่แก่นกายน้อยน่ารักของน้องนากที่แข็งตัวและยังไม่เสร็จพร้อมชักขึ้นชักลงจนน้องนากครางพร้อมบิดเอวตามด้วยความสยิวที่เสี่ยกำลังกระทำให้
"อึกกกก เสี่ยจ๋าาา"
"ชอบม้าาาา "
"อืมมมมชอบ...ชอบมากเลยย เสี่ยยัดเถอะ...ซักที"
"ไม่ยัด"
"ยัด...เถอะ ใส่มันซักที แรงๆ ร่าง...กายต้องการ...ปะทะ ต้องการฟามลุลแลงงง" (กรุณาออกเสียงตาม)
"เซ็กส์จัดเหมือนกันนะเราหึ"
"ก็แจนเผ็ชแซ่บ...พริกสิบเม็ด...อึก"
"พี่เผ็ดตั้งแต่เม็ดแรกแล้วจ้า"
"ใส่....ซักทีรอฮยอนอา...ฟื้นหรอ"
"เรียกแด๊ดดี้จ๋าซิ"
"พ่องงงงงงงงจ๋า"
"ไม่ใช่ดิ...เรียกแด๊ดดี้ ขอหวานร่างกายต้องการน้ำตาล"
"พัดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด! ไปหยิบน้ำตาลในครัวอึก...ให้เสี่ยที เสี่ยอยากกินไรหว๊านหวานนนนนนนนนน พัดดดดดดดดดดดด พาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด! แจนบอกให้ไปหยิบน้ำอุ้บบบ!"
"อย่าตะโก๊นนนน! เดี๋ยวพัฒน์ตื่น!" เสี่ยหนุ่มตะโกนเสียงดังทันทีที่เอามือปิดปากน้องนากที่ตะโกนเรียกคนสนิทที่นอนกอดขวดเหล้าราวกับเมีย ก่อนจะปล่อยมือออกพร้อมทำหน้าเลิกลักหันไปดูพัฒน์ที ฮยอนอากับซอนมีที่นอนเกยกันที
"เสี่ยเสียงดังกว่าแจนอีก มือก็เค๊มมมมมมเค็มปิดมาได้ ว่าแต่เมื่อกี้เสี่ยใช้มือข้างไหนปิดปากแจนอ่าาาา ไม่ใช่มือที่จับจู๋แจนใช่ปร้าาาาาาาา"
"คนละข๊างงง" เสี่ยหนุ่มโกหก
"เสี่ยยยยยยยยยย"
"ว่างาย"
"อ้ายสี่กันบ้อ สี่กันสี่กันบ้ออ้ายยยยย"
"สี่จ่ะ"
"แล้วท่านจะชักช้าอยู่ใย ชักเร็วๆเซ่"
"กำเริบเสิบสานนัก คนอย่างออเจ้าระวังจะโดนโบยสิบไม้"
"ตอนนี้เอาไม้เดียวให้รอดก่อนเถอะท่านเจ้าคุณอ่ะ เร็ววววบ่าวอยากโดน"
"ถ้าออเจ้าโดนต้องเรียกข้าว่าแด๊ดดี้นะ"
"ได้"
พูดจบคุณหลวงแจ็คสันก็ขึ้นคร่อมน้องนากทันที แก่นกายยักษ์ถูกจ่อปากทางสีชมพูก่อนจะยัดเข้าไปแบบสุดลำโดยไม่มีอะไรเบิกทางก่อนหน้านี้เลยแม้แต่นิด มีเพียงน้ำหล่อลื่นจากส่วนหัวเท่านั้น
"ฮึกเจ็บ! แจนเจ็บ"
"ไหนบอกเสี้ยนปะทะ เสี้ยนฟามลุลแลงไงน้องแจนของพี่" พูดจบก็กระแทกเอวเข้าไปแรงตอกย้ำความต้องการของอีกฝ่ายจนน้องนากน้ำตาเล็ด
"อ๊ะ เสี่ยยยยยย"
"โคตรแน่นซี๊ดส์"
"เจ็บอ่ะเจ็บบบบบบ"
"แล้วจะให้ทำไงร้องเบบี้ชาร์คมั้ย"
"ร้องแล้วมันหายมั้ยเล่า!"
"ต้องลอง"
"มะ..."
"เบบี้ชักจึ้ดจือจือดึ้ดจือดึ้ดเบบี้ชักจื้ดจือจือดึ้ดจือดึ้ดเบบี้ชักจื้ดจือจือดึ้ดจือดึ้ดเบบี้ชัก หม่ามี้ชักจึ้ดจือ..."(กรุณาร้องตาม)
เสี่ยหนุ่มร้องเพลงขวัญใจเด็กๆอย่างเบบี้ชาร์คพร้อมขยับเอวไปตามจังหวะเพลงเพื่อคลายความเจ็บให้กับน้องนากที่นอนครางด้วยความเจ็บปนเสียวอยู่ใต้ร่าง จะห้ามก็ห้ามไม่ได้กำลังเพลิน
แรงกระแทกเริ่มเพิ่มขึ้นและเร็วขึ้นเรื่อยๆส่วนตัวน้องนากนั้นเสร็จรอบแรกไปตั้งแต่แกรนด์มาชาร์คแล้ว และดูท่าเสี่ยหนุ่มก็ใกล้จะเสร็จเต็มทน
"เสี่ยอ๊ะ...อ๊าาาาา"
"หาย....เจ็บยัง? ถ้ายังไม่หายจะร้องอีกรอบ แต่...พี่จะเสร็จแล้ว"
"อ๊ะ อ๊าาาาส์ เสี่ย อ๊ะทำ...แรงๆ อยาก...โดน"
เอวสอบของเสี่ยทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีเยี่ยม ช่องทางยังคงรัดแน่นและสร้างความเสียวซ่านให้เสี่ยหนุ่มได้อย่างสุดยอด
"เสี่ย...ลืมใส่ถุงยางอึก...รึอ๊ะเปล่า"
"ไม่"
"ไม่ลืม?"
"ไม่ได้ใส่..."
"สะเสี่ย...อ๊ะๆๆๆๆๆอีกแล้วนะ " น้องนากเสียงสั่นเพราะพูดตอนที่เสี่ยกำลังซอยเอวเข้ามา
"จะเสร็จแล้ว....ครางว่าแด๊ดดี้หน่อย"
"อืออออ๊าส์ อ๊ะ เสี่ยแจนจะเสร็จ...เสี่ยเสร็จ...ข้างนอกนะอ๊ะ"
"อือพี่ก็จะเสร็จ ครางว่าแด๊ดดี้เร็ว"
"แด๊ดดะ....พ่องงงงงงงงงง!"
ยังไม่ทันจะขาดคำน้ำรักสีขาวขุ่นก็พุ่งทะยานสู่ช่องทางรักของน้องนากจนล้นออกมา เสี่ยหนุ่มแช่แก่นกายคาไว้ตรงนั้นยังไม่เอาออกก่อนพับลงไปทับตัวน้องนากที่ดูเหมือนจะเริ่มมีน้ำโหนิดๆ
"ลุกขึ้นไปเลยคนนิสัยไม่ดี ลุก!"
"เหนื่อยขอพักหน่อย"
"อึดอัดออกไปทั้งคนทั้งจู๋เลย แจนบอกว่าให้เสร็จข้างนอกไง"
"เอาออกไม่ทัน..."
"ถุงก็ไม่ใส่นิสัยไม่ดี"
"ไม่ทันกลัวจู๋หด"
"สร่างเลยแม่ง ออกไปแจนจะไปอาบน้ำลุก!"
"ไม่ลุกจะทำไม..ห้ะๆๆๆๆๆๆ" เสี่ยหนุ่มก้มลงไปฟัดแก้มนุ่มของเมียหมาดๆของเขา แม้ว่าก่อนหน้านี้จะห่วงคาราโอเกะจนไม่ได้ทำ แต่มิชชั่นวันนี้คือว่าคอมพลีต
"เสี่ยครับ...พรุ่งนี้มีประชุมตอนบ่ายสองสิบห้าตอนห้าโมงมีทานข้าวกับคุณมัควัฒน์นะครับอย่าลืม"
เสียงพัฒน์ที่นอนหันหลังให้พูดเตือนความจำเสี่ยขึ้นหลังจากที่ทั้งคู่เสร็จกิจกามกันเรียบร้อยแล้ว ยองแจกับเสี่ยมองหน้ากันเลิกลักแล้วค่อยผละออกจากกัน เสี่ยหยิบเสื้อผ้ามาใส่ให้ตัวเองและน้องนากก่อนจะนั่งบนโซฟาที่เกิดเหตุด้วยความเขินอาย
"เมื่อกี้มึงได้ยินมั้ยที่กูทำ?"
"ทุกคนได้ยินครับ"
"ทุกคนอะไรของมึง"
"ไม่เป็นไรครับเสี่ยผมชินแล้ว ทุกคนก็ชิน เสี่ยทำต่อเลยผมไม่กวนแล้ว"
"ฮยอนอากับซอนมีจะนอนฟังเงียบๆค่ะเสี่ย จะแด๊ดดี้หม่ามี๊อะไรก็ไปเถอะค่ะ"
"เสี่ย!!"
"แด๊ดดี้!!"
"แด๊ดดี้พ่อง!!"
"ไหนออเจ้าลองครางชื่อข้าซิ แจ็คอาาาแจ็คอ๊ะะะะซี๊ดส์"
"หยุดกล่าวว่าจาน่าเกลียดน่าชัง ลงไปนั่งข้างล่างเดี๋ยวนี้!" น้องนากสั่งเสี่ยเสียงเขียวก่อนที่เสี่ยจะลงไปนั่งด้วยความจำยอม
ไม่เห็นมีใครบอกเลยว่าพอได้เป็นเมียนิสัยจะเปลี่ยนแบบนี้
"เจ้าเป็นคนกำเริบ ไม่รู้จักกาละเทศะ วาจาพิกลพิการฟังไม่รู้ความ จิตใจหยาบกระด้างเป็นส้นเท้าที่แตก ไม่มีเมตตาข้าทาสบริวารไม่เอาการเอางาน เอาแต่กู ขี้คร้านตัวเป็นขนหน้าแข้ง ดีแต่แต่งตัวนั่งชะม้อยชายตาหน้าขาวน่ารำคาญ ฮยอนอา ซอนมี"
"เจ้าค่ะแม่นาย" ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ทั้งคู่ตื่นขึ้นมาพร้อมนั่งคุกเข่าขนาบข้างโซฟารับคำสั่งจากนายคนใหม่อย่างยองแจ สมองของแจ็คสันนั้นตอนนี้มีแต่เครื่องหมายคำถามและน้ำตาที่ไหลเพียงในใจ มองไปที่พัฒน์ก็นอนหันหลังกอดขวดเหล้าแบบไม่สนอะไรอีกต่อไป
ลูกน้องกูก็ถูกเมียซื้อไปแล้ว
"พาข้ากลับเรือน"
"เจ้าค่ะ"
กลับไปเม้นท์ทีค่ะ
ขอโทษที่ทำให้เบบี้ชาร์คกลายเป็นเพลงกิจกามเข้าจังหวะ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น